Viewing 1 - 4 out of 4 Blogs.

कधी कधी असही होत कधी कधी असही होत. आपलास वाटणार कुणी आपल्याला परक करत नेहमी साथ देणार कुणी अर्ध्यावर सोडून जात कधी कधी असही होत नेहमी गोडीने बोलणार कुणी नजरेतुन विष ओतत असत मयेच्या त्या शब्दानी आता गंजेच रूप घेतालेल असत कधी कधी असही होत डोल्याताले अश्रु पुसनारा हात आपण आपल्यावर उठाताना पाहतो त्या नाजुक नात्यानाही आता कलाची वालवी लगाल्यासरखा वाटत कधी कधी असही होत प्रेम अणि द्वेष शब्दाना सरख महत्व उरत आपलस वाटणार कुणी खुप परक झालेल असत क्षणाचा हा नशिबाचा खेळ असतो त्यात आम्ही मात्र कतपुताल्या म्हनुनाच नाचावल जात असतो असा जेव्हा होत खुप एकत वाटत तरी पण जगण मात्र असतच........

अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... स्वप्न दाखवून स्वप्न तोडतेस तू, डोळ्यातून अश्रु काढतेस तू, अन् पुन्हा तेच पुसायलाही येतेस तू, अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... विचारात नसलो तरी विचार करायला लावतेस तू, दिवसादेखील चांदण्या दाखवतेस तू, अन् सुर्यालाही चंद्र म्हणतेस तू, अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... आठवण बनून मनात येतेस तू, मनालाही व्याकूळ करतेस तू, अन् प्रेमाने पुन्हा तृप्त करतेसही तू, अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... डोळ्याने इशारे करतेस तू, नज़रेने सर्व काही बोलतेस तू, अन् जवळ आल्यावर नज़रे आड़ करतेस तू, अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू.... अशी कशी ग तू....!!!!!

प्रेम म्हणजे काय हे कधी कुणाला कळलेच नाही छोटे से कोड ते, पण कधी कुणाला उलगडलच नाही... का जीव होतो वेडा पिसा जेव्हा येते तिची आठवन हृदयात केलेली असते तिच्या छोट्या छोट्या गोष्टींची साठवण... मनाला तिच्या शिवाय काही दुसरे सुचत नाही पण तिच्या शिवाय दुसरा कुठला विचार करावा असेही कधी वाटत नाही... रात्री छान च असतात ... तिच्या स्वप्नानी भरलेल्या देऊन जातात उभारी ... मनातल्या त्या प्रेमाच्या अंकुराला... प्रेम कधी सफल होते तर कधी नाही... ते जीवनात कधी ही सब कूच नसत पण तरीही हृदयाच्या कुठल्या तरी कोपर्‍यात ते नेहमीच जपायाच असत... प्रेमाचे हे कोड कदाचित कधी च कुणाला उलगडणार नाही ... पण त्या साठी हे जग प्रेम करायचे ही कधी थांबणार नाही...

डोळ्यातील अश्रू पडतात
तेव्हा त्यांचा आवाज होत नाहि
याचा अर्थ असा नाहि की
तु दुरावल्यावर मला दुःख होत नाहि

शब्दांनाहि कोड पडावं
अशीही काही माणस असतात
किती आपलं भाग्य असत
जेव्हा ती आपली असतात

कुणीच आपल नसतं
मग आपण कुणासाठी असतो
आपलं हे क्षणिक समाधान
इथ प्रत्येक जण एकटा असतो

डहाळीवरूण ओथंबणारे पावसाचे थेंब
उगाचच का अडकून बसतात
काहि क्षण फ़ाद्यांशी नातं जोडून
किती निष्ठूरपणे सोडून जातात

नजरेत जे सामर्थ्य आहे
ते शब्दांना कसे मिळणार
पण प्रेमात पडल्याशिवाय
ते तुम्हाला कस कळणार

जिवनात काहितरी मागण्यापेक्ष ा
काहितरी देण्यात महत्व असत
कारण मागितलेला स्वार्थ
अन दिलेलं प्रेम असतं

शब्दांनी कधितरी
मझी चौकशी केली होती
मला शब्द नव्हे
त्यामागची भावना हवी होती

स्वप्नातील पावलांना
चालणे कधी कळलेच नाहि
पाऊलवाट चांगली असली तरी
पाऊल हे वळलेच नाही

अस्तित्वाची किंमत
दूर गेल्याशिवाय कळत नाही,
सगळ कळतय मला
पण तुला सोडून दुरही जाववत नाही

कधी कधी जवळ
कुणीच नसावसं वाटतं
आपलं आपण
अगदी एकट असावसं वाटत