àªàªµà«àª‚ નથી કે àªàª¨à«€ ઈનાયત રહી નથી,
અમનેય બંદગીની આદત રહી નથી.
નિરà«àªœàª¨ જગાઠહોય કે લોકોની àªà«€àª¡àª®àª¾àª‚,
નારી, હવે તà«àª‚ કà«àª¯àª¾àª‚ય સલામત રહી નથી.
ઠારી નરકની આગને, બાળી દે સà«àªµàª°à«àª—ને,
મતલબ સિવાય કોઈ ઈબાદત રહી નથી.
અદà«àª¦àª² નકલ છે àªàª¨à«€ ખà«àª¶àª¬à«‚થી તરબતર,
ફૂલો સમાન કિનà«àª¤à« નજાકત રહી નથી.
દદડી ગઈ છે લાગણી અશà«àª°à«àª¨à«€ ધારમાં,
પાસે હતી જે દિલની વિરાસત રહી નથી.
પડતી દશાના ખેલને આંખોથી જોઈ લે,
ખંડેર છે તà«àª¯àª¾àª‚ àªàªµà«àª¯ ઈમારત રહી નથી.
‘હૃદયને àªàªŸàª²à«‡ નાથી શકà«àª¯à«‹ નથી,
મારી મનોદશા પણ યથાવત રહી નથી.
